Mohammadreza Soleimani 278 روز پیش
بازدید 839 بدون دیدگاه

پیاده سازی VLAN در سوئیچ های سیسکو – Cisco VLAN

پیاده سازی VLAN در سوئیچ های سیسکو – Cisco VLAN ، تعریف VLAN: در واقع VLAN مخفف  Virtual LAN یک زیر شبکه است که قادر است مجموعه ای از دستگاه ها را در شبکه محلی فیزیکی ( LAN ) به صورت جداگانه گروه بندی نماید. LAN به گروهی از کامپیوتر ها و دستگاه ها اطلاق می گردد که یک خط ارتباطی یا لینک وایرلس را به یک سرور در همان منطقه جغرافیایی به اشتراک می گذارد.

فهرست مطالب

  1. پیاده سازی VLAN در سوئیچ های سیسکو – Cisco VLAN
  2. انواع VLAN
  3. نحوه کارکرد VLAN
  4. مزایا و معایب VLAN
  5. سناریو

 

VLAN ها این قابلیت را برای ادمین های شبکه فراهم می آورد تا به آسانی یک شبکه سوئیچ شده کلی را برای مطاقبت با الزامات عملکردی و امنیتی سیستم های خود، بدون نیاز به کابل کشی های جدید و یا ایجاد تغییرات اساسی در زیر ساخت شبکه فعلی خود، پارتیشن بندی و تقسیم بندی نمایند. VLAN ها معمولا در سازمان های بزرگ جهت مدیریت بهتر ترافیک مورد استفاده قرار می گیرند.

یکی دیگر از اهمیت های VLAN گروه بندی دستگاه هایی که اغلب با هم در ارتباط هستند می باشد که با انجام این کار می توان به بهبود عملکرد کلی یک شبکه کمک نمود. VLAN ها همچنین امنیت بیشتری را در شبکه های بزرگتر ارائه می نمایند و سطح بالاتری از کنترل بر روی دسترسی دستگاه ها به یکدیگر را ایجاد می کنند. VLAN ها معمولا انعطاف پذیر هستند زیرا آنها مبتنی ارتباطات منطقی هستند نه ارتباطات فیزیکی.

یک یا چند سوئیچ در شبکه ممکن است چندین VLAN مستقل را پشتیبانی نماید و زیر شبکه های لایه دو ایجاد کند. یک VLAN همواره با یک Broadcast Domain مرتبط است.

 

انواع VLAN

انواع VLAN ها شامل VLAN مبتنی بر پروتکل، Static و Dynamic می باشد

  • Protocol VLAN – VLAN مبتنی بر پروتکل ترافیک را بر اساس پروتکل خود مدیریت می نماید. در این روش یک سوئیچ ترافیک را بر اساس پروتکل ترافیک جدا سازی یا انتقال می دهد.
  • Static VLAN – این روش به عنوان VLAN مبتنی بر پورت نامیده می شود. در این روش ادمین شبکه به صورت دستی پورت های شبکه یک سوئیچ را به یک یا چند شبکه مجازی اختصاص می دهد.
  • Dynamic VLAN – این مدل اجازه می دهد تا ادمین شبکه جهت تعریف عضویت شبکه بر اساس ویژگی های دستگاه اقدام نماید.

 

نحوه کارکرد VLAN

پورت های ( اینترفیس ) روی سوئیچ را می توان به یک یا چند VLAN اختصاص داد. این کار سیستم را بر اساس اینکه با کدام بخش در ارتباط هستند به گروه های منطقی ( Logical ) تقسیم می نماید. و به این وسیله می توان قوانینی در مورد نحوه برقراری ارتباط سیستم ها در گروه های جداگانه با یکدیگر ایجاد نمود. این گروه ها می توانند از موارد ساده ( مانند کامپیوتر های موجود در یک VLAN بتوانند پرینتری که در آن VLAN قرار دارد را ببینند اما کامپیوتر های دیگر در خارج از VLAN نتوانند ) تا موارد پیچیده تر ( مانند کامپیوتر های بخش حسابداری نتوانند با کامپیوتر های بخش بازرگانی ارتباط بر قرار نمایند ) را در بر گیرد.

هر VLAN دسترسی لایه دو به همه میزبان هایی که به پورت های سوئیچ متصل شده اند و با همان VLAN ID پیکربندی شده اند را امکان پذیر می کند. برچسب VLAN  12 بیت در هدر Ethernet می باشد که حداکثر از تعداد 4096 VLAN در هر دامنه سوئیچ پشتیبانی می کند. برچسب VLAN در IEEE استاندارد شده است که استاندارد 802.1Q می باشد که از آن به عنوان Dot1Q نیز یاد می شود.

هنگامی که یک فریم بدون برچسب از یک میزبان متصل دریافت میگردد، برچسب VLAN ID پیکربندی شده روی آن پورت ( اینترفیس )، با استفاده از فرمت 802.1Q به هدر فریم Data link اضافه می شود. سپس فریم 802.1Q به سمت مقصد ارسال می گردد. هر سوئیچ از برچسب استفاده می نماید تا ترافیک هر VLAN را از سایر VLAN ها جدا نگه دارد و فقط آن را به جایی که VLAN پیکربندی شده است، ارسال نماید.

لینک های Trunk بین سوئیچ ها چندین VLAN را مدیریت می کنند و از برچسب ها برای جدا سازی آن ها استفاده می نمایند. وقتی فریم به پورت سوئیچ مقصد می رسد، برچسب VLAN قبل از اینکه فریم به دستگاه مقصد منتقل شود حذف می گردد. چندین VLAN را می توان روی یک پورت که تنظیمات Trunk روی آن انجام گرفته ارسال نمود و همانطور که در بالا گفته شد به واسطه مکانیزم برچسب گذاری ( Tag ) این VLAN ها جدا سازی خواهند شد. پورت ( اینترفیس ) دستگاه همسایه که ممکن است روی سوئیچی دیگر یا روی میزبان دیگر باشد می بایست از برچسب گذاری 802.1Q پشتیبانی نماید و همچنین برای ارسال و دریافت فریم های برچسب گذاری شده، باید از پیکربندی Trunk پشتیبانی کند. هر فریم Ethernet بدون برچسب به یک VLAN پیش فرض اختصاص داده می شود که می توان در پیکربندی سوئیچ نیز آن را مشخص نمود.

هنگامی که یک سوئیچ دارای VLAN یک فریم Ethernet بدون برچسب را از میزبان متصل دریافت می کند، برچسب VLAN اختصاص داده شده به اینترفیس ورودی را اضافه می نماید. فریم به پورت میزبان با MAC Address مقصد ارسال می گردد. اگر این آدرس در جدول MAC ناشناس باشد باید از Broadcast استفاده نماید تا مقصد را پیدا شود. هنگامی که یک میزبان ناشناخته قبلی به یک فریم unicast ناشناخته پاسخ می دهد، سوئیچ ها مکان این میزبان را یاد می گیرند و فریم های بعدی خطاب به آن میزبان را مجدد Broadcast نمی کنند.

 

مزایا و معایب VLAN

از مزایای VLAN می توان به کاهش ترافیک Broadcast، امنیت، سهولت مدیریت و محدود شدن دامنه پخش ( Broadcast Domain ) اشاره نمود . با این حال، یک نقطه ضعف VLAN ها شامل محدودیت 4096 VLAN در هر دامنه سوئیچینگ است که مشکلاتی را برای ارائه دهندگان بزرگ سرویس Hosting ایجاد می کند، که اغلب نیاز به تخصیص ده ها یا صدها VLAN برای هر مشتری دارند. برای رفع این محدودیت، پروتکل‌های دیگری مانند VXLAN (Virtual Extensible LAN)، NVGRE (Network Virtualization using Generic Routing Encapsulation) و Geneve، از برچسب‌های بزرگ‌تر و توانایی تونل کردن فریم‌های لایه ۲ در بسته‌های لایه ۳ (شبکه) پشتیبانی می‌ نمایند.

 

در نهایت، ارتباطات داده بین VLAN ها توسط روترها انجام می گردد. سوئیچ های مدرن اغلب دارای قابلیت مسیریابی هستند و سوئیچ های لایه 3 نامیده می شوند.

 

پیاده سازی VLAN در سوئیچ های سیسکو – Cisco VLAN

پیاده سازی VLAN در سوئیچ های سیسکو :

جهت ایجاد VLAN و نام گذاری آن ها در سوئیچ های سیسکو :

 


Switch>enable
Switch#configure terminal
Switch(config)#vlan 10
Switch(config-vlan)#name SALES

 


 

 

جهت تخصیص پورت به یک VLAN ابتدا وارد اینترفیس مورد نظر شده و دستورات زیر را اعمال می نماییم :

 


Switch(config)#interface fastEthernet 0/2
Switch(config-if)#switchport mode access
Switch(config-if)#switchport access vlan 10

 


 

جهت Trunk نمودن اینترفیس بین دو سوئیچ :

 


Switch(config)#interface fastEthernet 0/0
Switch(config-if)#switchport mode trunk
#switchport trunk encapsulation dot1q

 


 

 

سناریو :

جهت روشن شدن چگونگی کارکرد VLAN یک سناریو ساده مطرح می گردد :

سناریو VLAN سیسکو

دو سوئیچ شبکه در دسترس است که هر کدام به 2 کامپیوتر متصل می باشند . همه کامپیوتر ها در یک رنج IP هستند که شبکه 192.168.1.0 با سابنت 255.255.255.0 می باشد. قصد داریم کامپیوتر شماره 1 که به سوئیچ 1 متصل است فقط بتواند به کامپیوتر شماره 3 که به سوئیچ 2 متصل است ارتباط داشته باشد ( VLAN 10 ) باشند و همچنین کامپیوتر 2 بتواند به کامپیوتر 4 دسترسی داشته باشد (VLAN 20 )و غیر از این حالت ها امکان برقراری ارتباط وجود نداشته باشد. به عبارت دیگر کامپیوتر 2 به کامپیوتر 3 دسترسی نداشته باشد و کامپیوتر 1 هم به کامپیوتر 4 دسترسی نداشته باشد .

برای انجام این کار ابتدا

در سوئیچ 1 موارد زیر می بایست انجام گیرد :

  • تعریف VLAN های 10 و 20
  • اختصاص پورت f 0/2 به VLAN 10 و پورت f 0/3 به VLAN 20
  • Trunk نمودن پورت f 0/1 جهت عبور برچسب های VLAN به سویچ 2

 


ESW1#configure terminal
Enter configuration commands, one per line. End with CNTL/Z
ESW1 (config)#vlan 10
ESW1 (config-vlan)#exit
ESW1 (config)#vlan 20
ESW1 (config-vlan)#exit
ESW1 (config)#int
ESW1 (config)#interface fastEthernet 0/2
ESW1 (config-if)#switchport mode access
ESW1 (config-if)#switchport access vlan 10
ESW1 (config-if)#exit
ESW1 (config)#interface fastEthernet 0/3
ESW1 (config-if)#switchport mode access
ESW1 (config-if)#switchport access vlan 20
ESW1 (config-if)#exit
ESW1 (config)#interface fastEthernet 0/1
ESW1 (config-if)#switchport mode trunk
ESW1 (config-if)#switchport trunk encapsulation dot1q
%LINEPROTO-5-UPDOWN: Line protocol on Interface FastEthernet0/1, changed state to down
%LINEPROTO-5-UPDOWN: Line protocol on Interface FastEthernet0/1, changed state to up

 


 

 

اکنون اگر روی سوئیچ 1 برای مشاهده وضعیت Vlan  ها از دستور Show vlan استفاده می نماییم :

 

دستور Show VLAN

در سوئیچ 2 نیز همانند سوئیچ 1 موارد زیر می بایست انجام گیرد :

 

  • تعریف VLAN های 10 و 20
  • اختصاص پورت f 0/2 به VLAN 10 و پورت f 0/3 به VLAN 20
  • Trunk نمودن پورت f 0/1 جهت عبور برچسب های VLAN به سویچ 1

 


ESW2#configure terminal
Enter configuration commands, one per line. End with CNTL/Z
ESW2 (config)#vlan 10
ESW2 (config-vlan)#exit
ESW2 (config)#vlan 20
ESW2 (config-vlan)#exit
ESW2 (config)#int
ESW2 (config)#interface fastEthernet 0/2
ESW2 (config-if)#switchport mode access
ESW2 (config-if)#switchport access vlan 10
ESW2 (config-if)#exit
ESW2 (config)#interface fastEthernet 0/3
ESW2 (config-if)#switchport mode access
ESW2 (config-if)#switchport access vlan 20
ESW2 (config-if)#exit
ESW2 (config)#interface fastEthernet 0/1
ESW2 (config-if)#switchport mode trunk
ESW2 (config-if)#switchport trunk encapsulation dot1q

 

 


 

 

اکنون اگر روی سوئیچ 2 برای مشاهده وضعیت Vlan  ها از دستور Show vlan استفاده می نماییم :

دستور Show VLAN2 سوئیچ 2

 

برای تست کافی است  از کامپوتر 1پینگ به سمت کامپیوتر 3 ( 192.168.1.30 ) و کامپیوتر 4 ( 192.168.1.40 ) ارسال کنیم :

دستور پینگ

همانطور که مشاهده می نمایید ارتباط ما با کامپیوتر 3 که با کامپیوتر 1 در یک VLAN می باشد ( VLAN 10 ) برقرار است اما با کامپیوتر 4 نمی تواند ارتباط برقرار نماید و این نشان می دهد که تنظیمات مورد نظر به درستی انجام گرفته .

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Additional information
  • Attributes
  • Custom attributes
  • Custom fields
Click outside to hide the comparison bar
Compare
Compare ×
Let's Compare! Continue shopping